Blog van Hilda Abbing op Vrouwen van Nu
Een tijdje geleden werd mij gevraagd of ik een blog wilde schrijven voor de themasite van Vrouwen van Nu, voor het project van Strijders voor de liefde dat plaatsvond tijdens de Gay Pride in Amsterdam. Het thema was 'Liefde is'. Die blog lees je hieronder.
Het recht om lief te hebben wie je wilt is eigenlijk nergens vanzelfsprekend. Overal ter wereld worden kinderen opgevoed met het idee dat heteroseksualiteit de norm is. Ook in Nederland gaan de meeste ouders uit van deze norm. Mijn ideaal is om dit denkpatroon te doorbreken. Het zou normaal moeten zijn dat ouders hun kinderen leren dat je ieder mens kunt en mag liefhebben ongeacht geslacht, huidskleur of geloof.
Helaas is die ideale wereld nog ver weg. De praktijk is dat ouders vaak wel zien dat hun kind worstelt met haar of zijn seksualiteit maar dat ze daar vaak achteraf pas iets mee doen. Als het kind al maanden, soms jarenlang, geworsteld heeft met zichzelf. Erg triest, vind ik. Ik schrik enorm van programma’s als Uit de kast waarin een vader of moeder zegt: “Ik wist het wel, maar ik dacht: ze moet er zelf maar mee komen, als ze eraan toe is vertelt ze het wel.” Het is natuurlijk fijn dat deze ouders hun kind de ruimte geven om zichzelf te ontdekken. Maar het zou veel gemakkelijker geweest zijn als dit kind van jongs af aan opgevoed zou zijn met de gedachte dat het niet uitmaakt wie je liefhebt. En dat thuiskomen met een jongen of een meisje allebei prima en normaal is. Helaas gaan veel ouders dus nog steeds uit van het idee dat hun kind hetero is en later kinderen zal krijgen met een partner van het andere geslacht. Die vanzelfsprekendheid zou doorbroken moeten worden, zodat ieder kind haar of zijn seksualiteit in vrijheid kan ontdekken, zonder angst.
Toen ik 10 jaar geleden begon met het uitgeven van lesbische boeken vond ik het belangrijk dat er positieve boeken kwamen voor en over lesbische vrouwen. Boeken waarin ze zichzelf konden herkennen en waaraan ze een positief zelfbeeld konden ontlenen: lesbisch zijn is oké. Regelmatig krijg ik de vraag of lesbische boeken nog nodig zijn, lesbisch zijn is toch geaccepteerd in Nederland? We hebben immers gelijke rechten en iedereen mag zijn wie hij of zij wil zijn. Ook sommige lesbische vrouwen vragen waarom ik nog boeken uitgeef, “want dat is toch helemaal niet meer nodig”. Zelf vind ik dat een vreemde gedachte. Omdat we geaccepteerd zijn hoeven we geen boeken meer te lezen over onszelf en kunnen we net zo goed boeken lezen waarin hetero’s de hoofdrol spelen? Er wringt iets in die redenering.
Voor de wet zijn we inderdaad bijna gelijk, maar sociaal zijn we nog lang niet altijd geaccepteerd. Zo spreek ik regelmatig vrouwen die pas op hun 50e of 70e uitkwamen voor hun lesbisch zijn. Jarenlang hebben ze een leven geleid waarin ze hun gevoelens onderdrukt hebben en zichzelf wegcijferden voor kinderen, echtgenoot, familie en vrienden. Omdat ze opgevoed waren om een heterobestaan te leiden.
Opvallend is ook de zelfhaat bij de jongeren die in programma’s als Uit de kast vertellen dat ze niet homo of lesbisch willen zijn, dat ze uit alle macht hebben geprobeerd om iemand anders te zijn maar dat het niet lukte.
Ik word hier heel verdrietig van. Wat een lijdensweg gaan deze mensen, alleen omdat ze zichzelf niet kunnen accepteren en bang zijn dat hun omgeving hen niet accepteert. Zolang we onze kinderen niet vertellen dat niet-hetero zijn ook prima is, zullen mensen het moeilijk blijven vinden om zichzelf te accepteren. Tot die tijd zal er behoefte blijven aan boeken met een lesbisch thema, een lesbisch verhaal of een lesbische hoofdpersoon. En daarna? Als iedereen zichzelf kan zijn, is het niet meer dan logisch dat er boeken zijn waarin lesbische vrouwen de hoofdrol spelen. We bestaan – dus ook in boeken.
Hilda Abbing
Uitgever en oprichter van LaVita Publishing
