Halsoverkop - Anja de Crom
"De gebeurtenissen en ontwikkelingen wisselen elkaar in een vlot tempo af, waardoor deze roman, hoewel licht en ongevaarlijk, blijft boeien. Halsoverkop lees je net als Villa Volta in een ruk uit, met bijna continu een glimlach op je gezicht."
"De schrijfstijl van Anja de Crom doet een beetje denken aan die van Renate Dorrestein, maar dan zonder het venijn en de azijn."
Recensie Literair leven, mei 2010
Net als Landen van Emma Donoghue zou je Halsoverkop van Anja de Crom weg kunnen zetten als een lichtgewicht. Het is zeker ook een grappig, makkelijk leesbaar boek, maar bij goede lezing zal je zeker opvallen dat de roman méér is dan een verzameling humoristische, flitsende dialogen. ‘Halsoverkop’ gaat niet over de zware vraagstukken van leven en dood, maar het snijdt wel een aantal fikse problemen aan. Hoe moet je ermee omgaan als je vriendin je meer claimt dan je lief is? Of hoe moet je je vriendin uit de klauwen van een geldzuchtige therapeut redden? Toch geen kattenpis.
De 24-jarige Sara woont als huismeester in Villa Volta, een woongroep voor oudere lesbische vrouwen. Ze heeft een relatie met Mo, die sinds zes maanden op een reclamebureau werkt. Zij vindt dat Sara maar eens een serieuze baan moet zoeken en ze dringt aan op samenwonen, maar Sara heeft het naar haar zin in Villa Volta.
De bewoners van Villa Volta komen in de problemen als ElektraNed, de eigenaar van Villa Volta, dat door de vrouwen is gekraakt, het pand wil verkopen. Naarstig gaan ze op zoek naar een oplossing.
In dezelfde periode vertrekt Gerda, de vriendin van bewoonster Kitty, onder invloed van InKa, een onbetrouwbare therapeut, naar La Gomera. Sara en Kitty reizen haar achterna om haar terug te halen.
Jammer is dat, waarschijnlijk omdat het zovéél personages zijn en waarschijnlijk omdat de meeste vrouwen zijn, je ze niet altijd uit elkaar kunt houden. Maar De Crom kan wel schrijven en ze doet dat met humor. Een lekker boek waarna je kunt slapen zonder enge nachtmerries. En alle vragen zijn nog niet beantwoord op de laatste bladzijde, dus je hebt nog iets om over na te denken.
Door: Marlene Lunter
Recensie IHLIA, 2009
Klaar voor een doorbraak
Halsoverkop van Anja de Crom is het vervolg op Villa Volta. Daarin leren we de jonge Sarah kennen die de brui geeft aan haar studie, haar goede partij ‘het vriendje’ dumpt en vurig verliefd wordt op Mo, een meisje met dreadlocks die haar in verrukking brengen. Maar hoe kom je erachter of het meisje op wie je gek bent lesbisch is? Dat wordt vissen. Op zoek naar een nieuw doel in haar leven - naast haar baantje in de horeca - gaat ze in zee met vijf oudere lesbo’s die op jacht zijn naar gepaste woonruimte om als woongroep samen in oud te kunnen worden. Kraken blijkt de enige betaalbare optie. Naast de herkenbare coming-of-age perikelen kom je in Villa Volta via Sarah spelenderwijs van alles te weten over het leven en de strijd van de goeie ouwe radicale lesbo-feministen aan wie we zoveel te danken hebben.
In dit tweede deel woont Sarah als huismeester inmiddels genoeglijk samen met de vijf niet meer zo ‘piep’ vrouwen in Villa Volta, het succesvol gekraakte pand van het energiebedrijf. Vriendin Mo heeft inmiddels haar studie afgerond en haar eerste baan bemachtigd. Daardoor verandert ze nogal. Ze knipt zonder overleg haar teerbeminde dreads af en toont verder ook nogal wat maatschappelijk aangepast gedrag. Onder andere begint ze te zeuren dat Sarah eens wat meer ambitie moet tonen en iets moet doen met haar leven, studeren of een echte baan zoeken. Sarah kan volgens Mo toch niet eeuwig doorgaan met slecht betaalde baantjes als filmhuismedewerker en huismeester. Ze is volgens Mo te veel bezig met de levens van anderen. Ze moet aan haar eigen toekomst gaan denken, net als Mo zelf. De relatie komt hierdoor danig onder druk te staan, want Sarah zelf is uitermate tevreden met haar probleemloze leventje. Wel wordt ze sinds enige tijd geplaagd door pornografische dromen over iedereen, behalve Mo. Ze maakt zich er zorgen over. Heeft het misschien iets te betekenen? Tot overmaat van ramp komt er in opdracht van het energiebedrijf een dame in een mantelpakje langs om te vertellen dat ze hun huis uitmoeten. Kortom, het wordt hommeles in Villa Volta. Of is er misschien toch een uitweg?
De Crom, die al eerder haar sporen verdiende met een kinderboekenserie voor uitgeverij Leopold, laat in dit boek zien dat ze zich blijft ontwikkelen. Halsoverkop is buitengewoon vaardig geschreven en met veel liefde voor diversiteit in elkaar gezet. De auteur hopt van milieu naar milieu en van leeftijdscategorie naar leeftijdscategorie of het niks is. Ze heeft weinig woorden nodig om een personage trefzeker neer te zetten. Haar schrijfstijl doet een beetje denken aan die van Renate Dorrestein maar dan zonder het venijn en de azijn. De Crom toont mededogen voor haar personages en houdt, vermoed ik, sowieso van mensen in alle soorten en maten. Ze neemt de moeite om ze te leren kennen, ook als ze niet helemaal in haar eigen referentiekader passen.
Als ik één of twee puntjes van kritiek mag noemen, dan is het wel het hele geval van seksuele intimidatie. Dat gaat in het verhaal naar mijn mening te kort door de bocht en is daardoor niet geloofwaardig. Het zal niet snel voorkomen dat iemand zegt: ‘je moet met me naar bed, anders krijg je die baan/rol/goede beoordeling niet’. In werkelijkheid gaat het stukken gladder en manipulatiever en is het bijna niet aan te wijzen. Dat maakt het juist zo moeilijk hanteerbaar. Maar ik dwaal af...
En nou nog eens wat. Welke suffe saaie doos zegt nou nee tegen een gebakje als Janis????!
Verder rest mij, waarschijnlijk ten overvloede, niets anders te zeggen dan dat ik heel veel leesplezier aan het boek heb beleefd en dat het mij achter heeft gelaten met een verlangen naar meer. Halsoverkop is een humoristisch, warmbloedig verhaal, echt een vet leuk boek voor lesbische en biseksuele vrouwen! Wel een beetje stomme kaft, zeker in vergelijking met de andere boek-covers van LaVita die stuk voor stuk pareltjes zijn.
Mijns inziens is de Crom klaar voor een doorbraak naar het grote publiek, zonder de achterban daarbij teleur te hoeven stellen. De vraag is of ze een iets grotere thematiek aandurft. Zo ja, dan komt ze met haar volgende boek in de top tien van Vrij Nederland, let op mijn woorden. Sarah Waters, eat your heart out.
Door: Connie van Gils (www.ihlia.nl)
Recensie NBD/Biblion, oktober 2009
Sara (24) werkt als huismeester in een woongroep van lesbische 55+ vrouwen en heeft een relatie met Mo, die, nu ze als personeelsfunctionaris werkt, haar dreadlocks heeft laten afknippen. In november krijgt de woongroep een brief van de eigenaar van de villa die ze jaren geleden hebben gekraakt en nu legaal bewonen: de villa wordt verkocht en per 1 mei moet de woongroep eruit zijn. Sara gaat driftig op zoek naar alternatieven en mogelijkheden om het pand te kopen. Intussen zet Mo haar onder druk om serieus carrière te gaan maken en komt ze de spannende Janis tegen. Kan ze de woongroep en haar relatie redden? De Nederlandse schrijfster en journaliste (1964) schreef naast non-fictie voor kinderen samen met een collega twee lesbische kostschoolromans. Deze roman met een aardige subplot, die volgt op het positief besproken Villa Volta, is ook weer gezellig en onderhoudend; actuele, feministische thema’s zijn goed en met humor in het verhaal verwerkt. Daarom zal het vooral enigszins alternatieve 45+ vrouwen, of ze lesbisch zijn of niet, aanspreken.
Door: Drs. Madelon de Swart
Recensie Amarant, 38e jaargang no. 3, augustus 2009
De woongroep van oudere lesbo's, ‘Villa Volta’ draait lekker, Sara leidt een rustig leventje als huismeester in Villa Volta, met daarnaast een leuke baan in het Filmhuis. Ze is gelukkig met haar vriendin Mo. Tot een brief met verstrekkende gevolgen op de mat ploft: de woongroep zal alternatieve woonruimte moeten zoeken. En dat is nog niet alles. een nieuwe bewoonster doet haar intrede, een van de bewoonsters gaat op zoek naar een nieuwe liefde, er staat een weggelopen puber voor de deur en een op geld beluste therapeute heeft het voorzien op een van Sara's vriendinnen. Als Mo dan ook nog vindt dat Sara serieus over een carrière en een gezamenlijke toekomst moet gaan nadenken komt hun relatie onder druk te staan. Als ze met een van de vrouwen naar La Gomera gaat om de op geld beluste therapeute te ontmaskeren ontmoet Sara de mooie, ongrijpbare Janis, die dansend door het leven gaat en nergens een probleem van maakt. Gaat Sara overstag of blijft ze Mo trouw? Vinden de vrouwen een oplossing zodat ze in Villa Volta kunnen blijven wonen? En krijgen ze de weggelopen puber zover dat ze terug naar haar ouders gaat? Vragen die het boek tot het laatste moment spannend maken.
Het boek is duidelijk een vervolg op Villa Volta, maar ook als je dat niet gelezen hebt kun je Halsoverkop met veel plezier lezen. Je zit er meteen in en het is met zo’n vaart geschreven dat je het gewoon niet weg kunt leggen. Misverstanden en hilarische situaties vormen elkaar in hoog tempo op. En toch blijft het lichtvoetig. Prachtig vond ik de beschrijving van het eiland La Gomera. Het lijkt tussen neus en lippen door vermeld te worden, maar je voelt de warmte, de zindering. Als ik jou was zou het boek zeker in mijn vakantiekoffer stoppen.
Door: Adriënne Nijssen
Recensie Lesbischlezen.nl, juli 2009
Diep vanbinnen ben ik wel jaloers op Sara. Zij is huismeester in Villa Volta, een woongroep voor oudere lesbische vrouwen. Heeft dat jaloerse te maken met haar baan als huismeester, of met het feit dat zij zelf ook woonachtig is in die groep? Beiden denk ik.
Sara’s leven bestaat uit het in goede banen leiden van de praktische zaken in Villa Volta; dat houdt in dat ze kookt, boodschappen doet, klusjes opknapt en meedenkt. Altijd vrouwen om je heen (ach, en natuurlijk ook wel mannen…), altijd iemand om mee te kletsen of filosoferen, altijd gezelligheid maar ook dingen met elkaar delen, en als je geen zin hebt in gezelschap of je wilt even met je vriendin alleen zijn dan heb je je eigen kamer om je in terug te trekken. Wie wil dat nou niet?
Maar… wat als er op een dag een brief in de bus valt dat het pand dat je met liefde hebt aangepast en onderhouden, verkocht gaat worden? Wat zijn je rechten dan als ‘kraker’, hoe kun je voorkomen dat je met je hele hebben en houwen op straat wordt gezet?
Over deze strijd, maar ook over het wel en wee van de andere bewoonsters, nieuw ingekomen bewoonsters en een weggelopen puber gaat dit vermakelijke en humoristische boek. Romantische verwikkelingen, lastige keuzes, af en toe een moeizame relatie, maar eind goed, al goed.
Geschreven in deze tijd, met alle gemakken en ongemakken van deze tijd. Maar ook met een kwinkslag naar de strijd die de oudere lesbische vrouwen hebben moeten leveren om daar te komen waar ze nu zijn. Om erkenning te krijgen en geaccepteerd te worden. Om hun leven zo te leiden zoals zij dat willen.
In de geest van Villa Volta, het vorige boek van Anja de Crom, gaat Halsoverkop verder waar Villa Volta stopte. Dat wil niet zeggen dat je Villa Volta gelezen moet hebben om Halsoverkop te begrijpen. Maar mocht je onverhoopt Villa Volta niet gelezen hebben…pak dat boek dan ook maar in de koffer want beide boeken staan garant voor een aantal uur leesplezier!
Door: Aafke Vlaanderen Oldenzeel
Recensie Lover, juni 2009
Luchtige levensvragen
Halsoverkop is het vervolg op de succesvolle lesboroman Villa Volta, die in 2006 verscheen. Het is drie jaar later. De inmiddels vierentwintigjarige Sara woont nog steeds als huismeester in Villa Volta, de woongroep van lesbische vrouwen op leeftijd. Gekscherend (maar ook waarschuwend en licht veroordelend) wordt Sara door haar sinds kort ambitieuze en carrièregevoelige vriendin Mo het 'huisvrouwtje' genoemd.
Halsoverkop vertelt over personages die een weg zoeken door het leven. Niet alleen Sara is aan het uitzoeken wat ze wil in haar leven en met wie, ook de andere bewoonsters en hun verwanten houden zich daar volop mee bezig. Zo stort een bewoonster zich op haar zestigste nog op het internetdaten, komt er een feminist in hart en nieren in de woongroep wonen die verhitte discussies over okselscheren aangaat, en zoekt een van Sara's vriendinnen hulp bij een nogal dubieuze spirituele therapeut. En dit alles tegen de achtergrond van het dreigend verlies van hun geliefde kraakpand Villa Volta.
De gebeurtenissen en ontwikkelingen wisselen elkaar in een vlot tempo af, waardoor deze roman, hoewel licht en ongevaarlijk, blijft boeien. Halsoverkop lees je net als Villa Volta in een ruk uit, met bijna continu een glimlach op je gezicht.
Door: Elise van Alphen
Recensie Roze Golf, juni 2009
Gelukkig. Ook Halsoverkop leest lekker weg. ’t Is de opvolger van een eerder boek van Anja de Crom, Villa Volta, over een groep lebische vrouwen in een kraakpand. Het is altijd spannend als iemand een deel twee schrijft, omdat het zo kan tegenvallen. Dat is met Halsoverkop niet het geval. Gelukkig dus. Nu nog hopen op een deel drie om de boel af te ronden, en dan mag De Crom de deuren van Villa Volta sluiten wat mij betreft. Het moet ook weer geen maniertje gaan worden...
Halsoverkop is geestig en gevat. Soms ook wat obligaat, want het café in het kraakpand heet De Tuinbroek, maar tegelijkertijd zijn die stereotypen ook wel weer grappig. De Crom heeft een snelle schrijfstijl. Dat is prettig, omdat het boek in sneltreinvaart leest zonder lange uitweidingen, maar soms zou er iets meer rust in mogen zitten door juist wél wat meer details in een scéne te stoppen. Maar genoeg kritische noten gekraakt: Halsoverkop is gewoon een prima boek!
Er spelen verschillende verhaallijnen. Sara is de jonge huismeesteres in Villa Volta, een woongroep voor oudere lesbische vrouwen. Ze wonen met z’n allen in een gekraakt kantoorpand, maar de eigenaar wil ze eruit hebben en stuurt een strenge kantoorvrouw op de lesbo’s af. Sara’s hoofd raakt daarvan op hol. De boeman van ElektraNed bleek een knappe, maar ijzig uitziende vrouw die Muriël Kranendijk heette. Ouder dan ik, jonger dan mijn moeder. (...) Ik was benieuwd wat voor ondergoed je nou onder zo’n mantelpak droeg. Het moest wel een string zijn, concludeerde ik toen ze voor me uit de trap opliep. (...) Mooie stevige billen. Meteen riep ik mezelf tot de orde. Ten eerste had ik al een leuke vriendin, en ten tweede kwam Muriël hier (...) om ons te vertellen hoe onze toekomst eruit zou zien.
Een tweede verhaallijn gaat over de kloof tussen oud en jong, en hoe die op een losse manier gedicht kan worden. Eén van de oudere lesbo’s krijgt nichtje Sharona op bezoek, die weer samen met twee vriendinnen een andere oudere lesbo uit de Villa helpt bij het zoeken van nieuwe kleren vanwege een internetdate. “Wat is beffen?” vroeg Sharona. “Dat je aan iemand zijn kut likt.”(...) De mevrouw aan het tafeltje achter ons verslikte zich in haar koffie. “Dat kan helemaal niet,” zei Ashley. “(...)ik bedoel dat je niet iemand zíjn kut kunt likken.”
Vermakelijk is ook de verhaallijn over Kitty die samen met Sara naar een Canarisch Eiland vliegt om Gerda te redden uit de handen van een oplichtster.
Anja de Crom kan goed schrijven. En ook al is Halsoverkop een luchtig verhaal, natuurlijk zit er tussen de regels de nodige moraal in. Over vreemdgaan, over plastische chirurgie, over feminisme. En dat maakt het verhaal net weer wat sterker.
Door: Remco van Schellen
Recensie ZIZO, juni 2009
Een luchtig en grappig vervolg op Villa Volta. Halsoverkop doet denken aan een televisiesoap. De aangesneden thema's zijn herkenbaar en worden in het boek zodanig op elkaar gestouwd dat ze voor een komisch effect zorgen.
Door: Mieke Stessens
Recensie Expreszo, juni 2009
Sara gaat hals over de kop
Halsoverkop is de opvolger van het populaire boek Villa Volta, waarin we voor het eerst kennismaakten met de onstuimige twintiger Sara, met haar dreadlocks, haar woongroep voor oudere potten, en haar eerste vriendinnetje Mo. In dit tweede deel lijkt het roerige leven van Sara in rustiger vaarwater te zijn gekomen. Al gauw breekt op meerdere fronten de herrie los. De woongroep krijgt een nieuwe bewoonster die voor veel onrust zorgt, Mo en Sara groeien uit elkaar, een goede vriendin verdwijnt naar een geheimzinnige sekte. Het kraakpand van de woongroep wordt door een gehaaide zakendame in de verkoop gegooid. Kortom, Sara rent en regelt zich weer een hoedje. Daarbij verliest ze bijna haar eigen hart. Als ze op het eiland La Gomera, waar ze op zoek is naar de vriendin in de sekte, de mooie, uiterst sensuele Janis ontmoet. Die zit de vrolijke Sara wel zitten en doet haar uiterste best haar te verleiden. Blijft Sara Mo trouw of gaat ze voor de bijl? Net als Villa Volta is Halsoverkop pretentieloos, maar zeer smakelijk amusement. Het leest als de spreekwoordelijke trein, al zijn de dialogen soms iets te veel uitgesponnen en de beschrijvingen iets te gedetailleerd. Maar dat deert niemand, met zo'n hartveroverende hoofdpersoon wiens avontuurlijke leventje je graag in nog veel meer delen zou willen volgen.
Door: Marischka Verbeek
Over Anja de Crom
Lees de beschrijving
