Dit zijn de schrijvers!
Dit zijn Ingeborg (links) en Marjanka (rechts). In het midden zie je hun dochter Zoë.
Ingeborg:
Ik ben Ingeborg. Als kind hield ik al erg van lezen en zelf verhalen verzinnen. Toen ik groter werd ben ik naar de toneelschool gegaan.
Daar leer je om allerlei soorten mensen te spelen, oude, jonge, lieve en boze mensen. Soms mag je ook dieren spelen. Ik heb wel eens een hele week een aap gespeeld, dat is vermoeiend hoor! Maar wel lachen.
Daarna ben ik zelf toneelstukken gaan maken, ik was de regisseur, zo heet dat. Dan ben je degene die bedenkt waar het toneelstuk over gaat en die zegt wat de mensen op het toneel moeten doen.
Nu werk ik vooral als trainingsacteur. Dat is iemand die op scholen voor grote mensen bepaalde rollen speelt. Ik werk bijvoorbeeld op de school voor politie-agenten, dan moeten ze verschillende dingen oefenen. Dan speel ik bijvoorbeeld een boef. Dat is heel erg leuk.
Verder ben ik ook mamma en heb ik een boek geschreven. Het boek gaat over twee mamma’s en hun dochter. Dat is net als bij ons thuis. Zou dat toevallig zijn, denk je? De tekeningen zijn gemaakt door de andere mamma. We zijn erg trots op het boek en hopen dat jij het ook heel leuk vindt!
Marjanka:
Ik ben Marjanka. Ik ben 46 jaar en getrouwd met Ingeborg. Samen hebben wij een dochter van 8 jaar: Zoë.
Toen ik 5 jaar was kreeg ik voor mijn verjaardag een gereedschapskistje. Ik wist gelijk zeker dat ik later timmervrouw wilde worden.
Twee jaar later was het cadeau een blokfluit.
Een krokodil heb ik nooit gekregen.
En timmervrouw ben ik ook niet geworden.
Wel blokfluitjuffrouw en zanglerares. Af en toe geef ik zelf een concert.
In mijn vrije tijd vind ik het leuk om te tekenen. We hebben thuis een kastje dat helemaal vol staat met
potloden, stiften en tubes verf. Het ruikt lekker.
Om Filola te tekenen heb ik veel naar onze dochter Zoë gekeken. Ze was 5 jaar toen we met Filola begonnen. Na 2 jaar waren we nog niet klaar. Toen was Zoë zo gegroeid, dat Filola ineens veel te lange benen kreeg. Daar moest ik dus wel op letten.
Toen Zoë net kon praten noemde ze haar poppen altijd Filola. Vandaar de naam.
Heb jij ook een pop of een knuffel met een leuke naam? Misschien wordt-ie ook wel de hoofdpersoon van een boek, je weet maar nooit!
