Blog van Anja, redacteur LaVita Debuutprijs
Schrappen. Herschrijven. Nog meer schrappen, en nog meer herschrijven. Dat een manuscript in de eerste versie nog niet meteen klaar is om uitgegeven te worden, daarover kan Suzanne Gerding inmiddels meepraten. Zij won de LaVita Debuutprijs met Onderhuids, haar boek-in-wording over Floor die getrouwd is met Bas maar zich afvraagt of ze niet een andere keuze had moeten maken.
En ná het winnen begon het grote schaven. Tijdens twee intensieve begeleidingssessies met uitgever Hilda Abbing en ondergetekende keek Suzanne naar – onder andere – de opbouw van haar verhaal, de dialogen, het perspectief, de onderlinge relaties, de relevantie van sommige scènes. Dat is een heel andere manier van met je manuscript omgaan. Toen we alle drie het gevoel hadden dat het verhaal stond, begon een periode waarin Suzanne zich, zo meldde ze op Facebook, de rambam schreef. Op 1 april 2012 leverde ze haar definitieve manuscript in. De volgende fase begon, die van het redigeren.
Oftewel: het hele manuscript, zin voor zin, doorlopen op zinsbouw, spelling, leestekens, grammatica, correct gebruik van uitdrukkingen, leesbaarheid, logica, stopwoorden en vaste uitdrukkingen… allemaal om ervoor te zorgen dat er straks een mooi boek ligt dat goed in elkaar zit en lekker wegleest. Een boek redigeren is altijd een pittige, tijdrovende klus die veel concentratie vraagt. Gedurende een maand heb ik er vrijwel dagelijks aan gewerkt. Daarna ging Onderhuids naar Rita, de vaste corrector van LaVita Publishing. Zij gaat er nog eens doorheen, lekker ouderwets met de rode pen. Ongetwijfeld zal ze daarbij dingen tegenkomen die ik over het hoofd heb gezien. En net als bij de vorige manuscripten die ze gecorrigeerd heeft, zullen er ook nu weer post-its in zitten waarop ze ongezouten haar mening geeft over het taalgebruik van de auteur of haar personages, of fijntjes uit de doeken doet waarom een bepaalde formulering fout is. Ik verheug me al op het moment dat ik alle nieuwe correcties mag gaan doorvoeren.
